فهرست مطالب
اتریوم برای افزایش امنیت تراکنشها، استاندار جدیدی را با نام Clear Signing معرفی کرده است. طی این استاندارد، کاربران تمام جزئیات تراکنش را فارغ از پیچیدگیهای فنی خواهند دید و دیگر برای مثال جهت خرید اتریوم یا انتقال آن، اطلاعاتی را تایید میکنند که در آن به زبانی کاملا ساده، مقدار انتقال، ولت مقصد و هرآنچه که در تراکنش درگیر است، قابل مشاهده خواهد بود. این امر از امضای تراکنشهای سارقان و هکرها تا حد زیادی جلوگیری خواهد کرد.
خلاصه خبر
- جامعه اتریوم استاندارد Clear Signing را معرفی کرده تا کاربران قبل از تایید تراکنش، جزئیات آن را به زبان ساده ببینند.
- این استاندارد با نام ERC-7730 از سوی کیف پولهایی مثل لجر و ترزور پشتیبانی میشود.
- هدف اصلی این طرح، کاهش خطر Blind Signing یا همان امضای کور تراکنشهاست؛ مشکلی که در حملات بزرگ اخیر نقش جدی داشته است.
- راهاندازی این استاندارد پس از هک 1.4 میلیارد دلاری صرافی بایبیت اهمیت بیشتری پیدا کرده؛ جایی که مهاجمان از ضعف صفحههای تایید تراکنش سوءاستفاده کردند.
اتریوم به دنبال پایان دادن به امضای کور تراکنشها
به گزارش کریپتونیوز، جامعه اتریوم گام تازهای برای افزایش امنیت کاربران برداشته و استانداردی با نام Clear Signing را معرفی کرده است؛ استانداردی که قرار است تجربه تایید تراکنشها در کیف پولهای ارز دیجیتال را شفافتر و قابلفهمتر کند. تا امروز بسیاری از کاربران هنگام تایید یک تراکنش، با دادههایی روبهرو میشدند که برای بیشتر افراد قابل درک نبود؛ رشتههایی از اعداد، کدها و اطلاعات فنی که عملا کاربر نمیدانست دقیقا چه چیزی را امضا میکند.
Clear Signing یا امضای شفاف قرار است همین نقطه ضعف را هدف بگیرد. با این استاندارد، اطلاعات پیچیده تراکنش به خلاصهای ساده و انسانی تبدیل میشود؛ برای مثال کاربر میتواند ببیند کدام دارایی ارسال میشود، حداقل مقدار دریافتی چقدر است، گیرنده کیست و زمان انقضای تراکنش چه زمانی خواهد بود. این یعنی بهجای اعتماد کورکورانه به یک صفحه فنی، کاربر تصویر روشنتری از کاری که قرار است انجام دهد خواهد داشت.
استاندارد امضای شفاف چه مشکلی را حل میکند؟
مشکل اصلی، چیزی است که در بازار رمزارزها با عنوان Blind Signing یا امضای کور شناخته میشود. در این حالت، کاربر تراکنشی را تایید میکند که نمیداند محتوای آن چیست. این موضوع بهویژه در دیفای، قراردادهای هوشمند، کیف پولهای سازمانی و تراکنشهای بزرگ اهمیت زیادی دارد؛ چون آخرین خط دفاعی کاربر همان لحظهای است که روی دکمه تایید کلیک میکند.
بنیاد اتریوم تاکید کرده که وقتی کاربران داراییهای خود را بهصورت آنچین مدیریت میکنند، صفحه تایید تراکنش آخرین فرصت برای جلوگیری از اشتباه یا حمله است. اما اگر این تایید بهصورت کور انجام شود، این خط دفاعی عملا کارایی خود را از دست میدهد. هدف Clear Signing این است که اصل «همان چیزی را امضا میکنی که میبینی» به استاندارد پیشفرض در اتریوم تبدیل شود.
استاندارد ERC-7730 چگونه کار میکند؟
پایه اصلی Clear Signing یا امضای شفاف استانداردی به نام ERC-7730 است. این استاندارد از یک قالب مشترک استفاده میکند تا کیف پولها بتوانند هدف واقعی یک تراکنش را به زبان ساده نمایش دهند. نکته مهم اینجاست که این فرایند نیازی به تغییر قراردادهای هوشمند موجود یا نحوه نهایی شدن تراکنشها در شبکه اتریوم ندارد.
در عمل، توسعهدهندگان میتوانند برای قراردادهای فعلی خود توضیحاتی قابلخواندن تعریف کنند. سپس کیف پولهای سازگار با این استاندارد، این توضیحات را به کاربر نمایش میدهند. به این ترتیب، بهجای آنکه کاربر فقط با دادههای خام و کدهای نامفهوم روبهرو شود، میتواند پیش از تایید تراکنش بفهمد دقیقا چه اقدامی در حال انجام است.
حمایت کیف پولها و شرکتهای امنیتی بزرگ
این طرح از همان ابتدا با حمایت چند نام مهم در صنعت رمزارز همراه شده است؛ کیف پولهایی مثل لجر (Ledger)، ترزور (Trezor)، متامسک (MetaMask)، ولت کانکت (WalletConnect) و پلتفرم Fireblocks از جمله نخستین حامیان این استاندارد هستند. همچنین تیمهای امنیت بلاکچین و متخصص رمزنگاری مانند ZKnox، سورسیفای (Sourcify)، سایفرین (Cyfrin)، زاما (Zama)، کیکارد (Keycard)، آرگوت (Argot) و چندین مشارکتکننده مستقل نیز در این مسیر نقش داشتهاند.
طبق اعلام بنیاد اتریوم، زیرساختهای مربوط به این استاندارد از طریق ابتکار امنیتی این بنیاد، یعنی «ابتکار امنیتی تریلیون دلاری» یا «Trillion Dollar Security Initiative» پشتیبانی خواهد شد. هدف این ابتکار، آمادهسازی اتریوم برای سطحی از امنیت است که بتواند پاسخگوی نگهداری و جابهجایی داراییهای بسیار بزرگ در مقیاس جهانی باشد.
تاثیر ماجرای صرافی بایبیت در اقدامات امنیتی جدید اتریوم
در ماههای اخیر، حملات مربوط به امضای تراکنش و فیشینگ افزایش قابل توجهی داشته و یکی از مهمترین نمونهها، هک بزرگ صرافی Bybit بود. در آن حمله، گروه لازاروس وابسته به کره شمالی توانست بیش از ۱.۴ میلیارد دلار اتریوم را از بایبیت سرقت کند.
گزارشها نشان میدادند که مهاجمان از ضعف رابط کاربری Safe Wallet (صفحه تایید تراکنش) سوءاستفاده کردند و این صفحه به اندازه کافی شفاف نبود. حتی مدیرعامل بایبیت نیز نتوانسته بود جزئیات کامل تراکنش را پیش از امضا بهدرستی بررسی کند. همین اتفاق باعث شد موضوع شفافیت در صفحههای امضا از یک دغدغه فنی، به یک مسئله جدی برای امنیت صرافیها و موسسات مالی تبدیل شود.
